Dziennik inspiracji

Wykazaliście zainteresowanie moim krok-po-kroku przerabianiem zeszytu w dziennik, przybywam więc z wpisem w odpowiedzi na Wasze wołania, Borsuczki! 

Postaram się jak najlepiej, jak najdokładniej i jak najprzejrzyściej wyjaśnić, jak odpicowałam nieużywaną okładkę na zeszyt, który nie dość, że ma pokaźny wkład, to na dodatek wygląda estetycznie, jest trwały i się nie niszczy.

1.jpg
Nie wiem, czy uwierzycie, ale zeszyt na zdjęciu powyżej to mój dawny planner z tego wpisu. Dacie wiarę? Czekało go dużo przeróbek, przeznaczyłam dla niego sporo czasu – i oto jest. Idealny dziennik inspiracji.

Najsampierw pozbyłam się dawnego wnętrza zeszytu. Plannerowe notatki skończyły w koszu. Bestialsko zdarłam dawną skórę okładki, pozbywając się estetycznie naklejonych, złotawych trójkątów i rombów.
Rozłożyłam zeszyt na czynniki pierwsze. To ważny krok podczas przerabiania okładek kołonotesów – zabezpieczyć elementy, które mają pozostać w swojej pierwotnej formie. Wyrwałam ogołocone tekturki z objęć metalowych kółek.
Wyczyszczoną z resztek farby i kleju okładkę (tak, należy to zrobić!) pokryłam zwykłym klejem w sztyfcie i nakleiłam na nią wydrukowany wcześniej papier ozdobny. Powtórzyłam swe czynności na drugiej części okładki.

Kolejnego dnia, gdy miałam pewność, że klej dobrze wysechł, okładki zabezpieczyłam cienką warstwą lakieru akrylowego.
To dobre rozwiązanie, które warto stosować w zamian za rozcieńczony klej introligatorski. Lakier szybko zasycha, utwardza pokrywaną powierzchnię i daje gwarancję na niezniszczalność papieru. Zdecydowałam pomalować zeszyt kolejny raz.

Na wewnętrzną stronę okładki przykleiłam zwykły, czarny papier. Nie zabezpieczałam go lakierem.

Wkład dziennika to nic innego, jak papier do ksero w formacie A4. Każdy arkusz przecięłam na pół. W karteczkach wycięłam kółka, ażeby całość zgrabnie zgnieść czarnymi objęciami prętów.

Na okładkę naniosłam brązową naklejkę indeksującą. Nie zdecydowałam się na napis, naklejka na chwilę obecną pełni funkcję wyłącznie ozdobno-dopełniającą.

WNĘTRZE DZIENNIKA.

Zgodnie z treścią wpisu o wypełnianiu dzienników, w skład przyborów, które używam wchodzi stała paczka: naklejki, wycinki z gazet, wydrukowane zdjęcia, cienkie kolorowe flamastry, farbki wodne i tasiemki.

Nareszcie mogę używać resztek, które zostały mi z bloków z papierem scrapbookingowym. Swoje zastosowanie znalazły również kolorowe skrawki papieru – wykorzystuję je do zapisywania pojedynczych słów lub cytatów i naklejenia tekstu na powierzchnię wypełnianych kartek.

2.jpg
W moim dzienniku inspiracji nie może zabraknąć słów osób, które cenię. Pouczające teksty piosenek, wiersze ulubionych poetów – w zestawieniu  z estetycznymi kompozycjami mają swoje szczególne miejsce na kartach zeszytu.

3.jpg

4.jpg
Dziennik inspiracji ma również miejsce na szkice i rysunki. Nie może w nim zabraknąć podobizn postaci, które darzę szczególną sympatią z różnych względów.
Narysowane wcześniej i wklejone, czy szkicowane bezpośrednio na białej powierzchni – każdy rysunek nadaje się do pozostawienia go w tak ważnym zeszycie. W końcu to zeszyt z inspiracjami! 🙂

5.jpg
Również Francuskie Księżniczki mają swoją rolę w moim życiu – oraz w dzienniku. Własnoręcznie zrobione naklejki z ich podobiznami ozdabiają wiele dziennikowych stron.

6.jpg

 

Bez względu na to, na jaki dziennik się zdecydujecie – naprawdę warto go założyć!
Może to być zwykły ozdobny notes na zapiski dnia codziennego, być może wolicie pamiętniki, dzienniki marzeń.
Zapisywane, wyrysowywane, wyklejane – wszystkie myśli, wspomnienia i pomysły warto uwieczniać. Czyż nie dziennik jest najlepszym miejscem na zbieranie ich? 

Zuza 😉

Reklamy

DIY dla mola książkowego #2

Z zeszłorocznego wpisu na temat zakładek dobrze wiecie, że lato jest dla mnie porą szczególnie obfitą w lektury.

Każdego roku zarywam nocki, żeby tylko zapoznać się z kolejnymi przygodami moich ukochanych bohaterów. To nie moja wina, że najbardziej lubię towarzyszyć Myronowi w nocy!

Mam nadzieję, że moje małe inspiracje ponownie zachęcą Was do wykonania własnej poręcznej i ozdobnej zakładki.
Przetrwajcie do końca wpisu, ponieważ czeka tam na Was niewielka niespodzianka 🙂


ZRÓB TO SAM, MOLU!

inspiracje dla zaciętych czytelników

ZAKŁADKA Z JELENIEM.
Wystarczy spojrzeć na baner bloga. Jeleń to mój znak rozpoznawalny. Widnieje u góry strony, na kartkach z przepisami do wydruku, na wielu moich szybkich szkicach i kartkach wszystkich dzienników.

Zdecydowałam, że ta zakładka będzie miała okrągły kształt. Starałam się równo wyciąć naszkicowane wcześniej koło z tektury po to, by nakleić na nie kremowy, gładki papier (po dwóch stronach). Farbkami wodnymi w stonowanych odcieniach brązu i beżu zrobiłam kilka paców pędzlem.
Na wyschniętym tle naszkicowałam głowę jelenia, po czym wypełniłam ją figurami geometrycznymi, posługując się czarnym cienkopisem.
Otwór na sznurek lub wstążkę wycięłam dziurkaczem.
Odczekałam, aż tusz dobrze wyschnie, po czym nałożyłam dwie ochronne warstwy lakieru akrylowego na zakładkę.

jel.jpg

Porady:
1. Jeśli nie macie lakieru akrylowego, za wierzchnią warstwę ochraniającą dzieło może posłużyć rozcieńczony klej introligatorski lub akrylowy.
2. Należy długo czekać po klejeniu kartek oraz nakładaniu każdej z napigmentowanych warstw. Zakładkę najlepiej robić przez trzy dni – skleić – namalować – narysować. Dopiero po trzech dniach warto ochraniać ją lakierem – jak widać mój tusz się nieco rozmazał, ponieważ nie byłam cierpliwa i nie odczekałam do kolejnego dnia.

ZAKŁADKA PILNEGO UCZNIA.
Przyda się nie tylko w szkole. Idealnie sprawdzi się w dziennikach, plannerach. Dobry gadżet dla wielbicieli zakładek indeksujących.

Do jej wykonania przyda się farba tablicowa. Zdaję sobie sprawę z tego, że jej zakup kłóciłby się z moimi zasadami oszczędzania, dlatego zdradzę Wam mój sekret na zrobienie własnej farbki, za którą zapłacicie znacznie mniej!

Typowy dla zakładek prostokątny fragment tektury pokryłam z jednej strony farbą tablicową domowej roboty. Odczekałam do wyschnięcia, po czym nałożyłam kolejną warstwę.
Z drugiej strony zakładki zdecydowałam się nakleić czarną tekturę.
Po porządnym wyschnięciu zakładkowej konstrukcji na przyklejonej tekturze umieściłam kilka niewielkich, kolorowych zakładek indeksujących.

szk tyl.jpg

Jak zrobić farbę tablicową?
Potrzebne przybory:
farba akrylowa,
mąka kukurydziana.

Wykonanie:
Farbę akrylową wlać do (najlepiej) szklanego pojemnika. Wsypać niewielką ilość mąki kukurydzianej, dobrze wymieszać.
UWAGA! Nie potrafię określić proporcji farby do mąki. Konsystencja powinna być nieco gęstsza od zwykłej farbki. Należy porządnie rozmieszać mąkę w farbie, ażeby nie powstały duże grudki.
Do stworzenia farby tablicowej nada się również talk, mąka ziemniaczana, mąka owsiana. Można kombinować z innymi rodzajami mąk – i pisać o efektach w komentarzach 🙂

szk front.jpg
ZAKŁADKA FANKI.
Dobrze mnie znacie, więc chyba Was to nie dziwi? Ponownie postanowiłam wykonać zakładkę fanowską. Tym razem zdecydowałam się umieścić na niej postać Victora z Yuri! on Ice.

Na kwadratowy wycinek tektury nakleiłam jasny kremowy papier.
Tło zakładki namalowałam błękitną farbką wodną. Po wyschnięciu farby naszkicowałam szybki portret Victora. Wypełniłam podobiznę kolorowymi farbkami wodnymi, poprawiłam kontury ołówkiem. Otwór na wstążkę wycięłam dziurkaczem. Ozdobny brelok zrobiłam z wstążki, kolorem najbardziej odpowiadającej kolorowi włosów Victora (czyli platynowej 😉).
Całość pokryłam ochronną warstwą lakieru akrylowego – po dokładnym sprawdzeniu, czy zakładka z podobizną mojego ulubieńca jest mocno przeschnięta.

victor.jpg
BRELOK MOLA KSIĄŻKOWEGO.
Oto i niespodzianka dla wytrwałych.
Oprócz zakładek zdecydowałam się spróbować swoich sił w wytwarzaniu breloczków.
Handmade – brelok musi spełniać dwie funkcje:

  1. Być najpiękniejszy na świecie,
  2. Być trwały i niezniszczalny.

Starałam się jak mogłam. Mój minibreloczek z pewnością nie zniszczy się szybko.

Okładkę małej książki zrobiłam z niewielkiego kawałka czarnej, sztywnej tekturki o wymiarach podanych na zdjęciu poniżej.

br okl.jpg

Jak widać na powyższym zdjęciu, przed wycięciem okładki rozrysowałam jej plan bezpośrednio na tekturze. Po wycięciu zagięłam okładkę, by sprawdzić, czy została odpowiednio wymierzona.

Wnętrze breloczka wykonałam z wielu kawałków białego papieru o wymiarach takich, jak górna i dolna część okładki – podanych na zdjęciu poniżej.

br kar.jpg
Na wewnętrzną stronę minigrzbietu książeczki nalałam porządną porcję kleju a’la kropelka. Włożyłam wkład, starając się robić to równo i nie wylewając kleju poza wnętrze książki.

br kart.jpg

Zanim wzięłam się za ozdabianie czarnej okładki, malutkim gwoździkiem wybiłam otwór na kółko breloka w górnym rogu książeczki.

Okładkę ozdobiłam dwiema literami alfabetu runicznego. Nakreśliłam je białym żelopisem.
Gdy tusz dobrze wysechł, okładkę książeczki pokryłam ochronną warstwą lakieru akrylowego. Po wyschnięciu nałożyłam kolejne cztery warstwy. Założyłam kółko do zawieszki – i gotowe!
Brelok może wisieć przy kluczach, suwaku piórnika czy torby. Wygląda mrocznie i tajemniczo. Co mogą oznaczać dwie literki umieszczone na okładce? 🙂

br cal

br kol.jpg
Widzicie? Jestem molem książkowym i mimo to wytwarzam wszystko, co tylko wpadnie mi do łepetyny. Wy również możecie.
Może macie ochotę wykonać własne minidzieła użytkowe? Jeśli nie dla siebie – przynajmniej zróbcie je dla kogoś bliskiego. Takie urocze upominki muszą zachęcać do zawziętego czytania!

Zuza 😉

Czym wypełniać dzienniki?

Macham do Was po miesięcznej przerwie od stałego blogowania i dziękuję za to, że wytrwaliście tu sami podczas mojej nieobecności! 🙂

Tym postem nie tylko przerywam ciszę – jest on jednocześnie pierwszym wpisem w najważniejszym miesiącu roku – lipcu, miesiącu kreatywności.
Dlaczego padło właśnie na lipiec? Otóż ostatniego dnia owego miesiąca wypadają moje urodziny. Jest to iście wakacyjny czas, który można wykorzystać na zajmowanie się pracami kreatywnymi. Jako samozwańcza królowa kreatywności nie wyobrażam sobie, by tematy kreatywne były poruszane o innej porze roku.
Swój urodzinowy miesiąc chciałam świętować razem z Wami, Borsukami, a kalendarz ułożył się tak pięknie, że pierwszy dzień lipca to właśnie sobota – dzień pojawiania się wpisów o głównej tematyce. Możemy wspólnie bawić się kreatywnością od samego początku miesiąca! ❤

Zacięci czytelnicy na pewno spostrzegli, że scrapbookingowe zabawy cieszą mnie od młodych lat. W tym poście zaprezentuję Wam podstawowe przybory, które wykorzystuję w wyklejaniu. Jak je zdobywam? Ile na nie wydaję? O wszystkim dowiecie się, czytając tekst wpisu.
W skład podstawowych przyborów scrapbookingowych wchodzą tak naprawdę głównie ozdobne, kolorowe kartki oraz klej. Dla upartego minimalisty owa podstawa powinna wystarczyć; w końcu nawet z białej kartki można wyczarować cuda.

tas.jpg

Aby skomplikować swoje kompozycje, warto jest dodać do skrzyni z przyborami przeróżne taśmy, wstążki, tasiemki. Często wspominane przeze mnie Washi nadają się idealnie – są to wzorzyste, różnorodne taśmy z papieru ryżowego o delikatnej strukturze, które nie tylko przyklejają do siebie dwie części kartki. Pełnią również funkcje ornamentacyjne, nie tylko na papierze.
Washi możemy wykorzystać jako dopełnienie kompozycji wybranych zdjęć. Małe fragmenty taśm odpowiednio dobranych kolorystycznie, same w sobie mogą wyglądać bardzo ładnie. Pamiętacie może post z ozdabianiem zeszytów ze starej odsłony bloga? Tam właśnie kombinowałam, oklejając okładkę tylko i wyłącznie ryżowymi pasmami tasiemek. Efekt okazał się być zadowalający.

W kolekcji mam również zwykłe oraz materiałowe taśmy. Bez względu na to, który typ tasiemki wybierzecie, dodatkowe elementy dekoracji zawsze wypełnią braki kompozycyjne, a nawet stworzą odrębną historię ornamentacyjną.

nakl.jpg

Różnorodne naklejki to szybki w obsłudze gadżet, który może spełniać równie wiele funkcji, co Washi. Można je zdobyć w większości sklepów z artykułami papierniczymi, lecz jeśli zależy Wam na konkretnych wzorach, macie dwie opcje do wyboru:

a) Szukać naklejek na Aliexpress,
b) Zrobić naklejki samodzielnie.

Dlaczego polecam zamawiać z Aliexpress? Tylko tam możecie odnaleźć przybory różnego rodzaju w niskiej cenie. Washi, naklejki, wstążki, długopisy, flamastry – dosłownie wszystko. W przypadku naklejek i taśm zamawianie jest szczególnie opłacalne. Wtajemniczeni znają ceny przyborów w dostępnych nam sklepach. Na Aliexpress warto kupować hurtowo i dla taniości. Minusem jest czas oczekiwania na zrealizowanie zamówienia, jednak dla zaoszczędzenia pewnej kwoty warto jet uzbroić się w cierpliwość.

Samodzielne wykonywanie naklejek jest banalnie proste.
Wydrukowany wzór wystarczy pokryć bezbarwną taśmą. Z drugiej strony przykleić taśmę samoprzylepną. Et voilà, hier ist mein Aufkleber. I możemy się chwalić nalepkami z własnej produkcji, z najlepszego sortu istniejących naklejek.

nal.jpg

Wszystko, co możemy wydrukować, najlepiej jest zdobywać na własną rękę. Papier do scrapbookingu – ten w całym bloku, w zestawach kolorystycznych – jest drogi i moim skromnym zdaniem nie opłaca się inwestować w duże zapasy owych bloków.
W internecie możecie znaleźć mnóstwo wzorów do druku.

Co więcej może się Wam przydać?
Na pewno zdjęcia – własne, cudze, z przyjaciółmi, bez przyjaciół. Wycinki z gazet; pojedyncze litery, jak i całe zdania lub strony przepełnione tekstem.

Przybory nie-papierowe to oczywiście:
klej, najlepiej Magik oraz zwykły klej w sztyfcie,
nożyczki, opcjonalnie o wzorkowanych ostrzach (ja takowych nie posiadam),
flamastry, najlepiej duże zestawy zwykłych, podstawowych pisaczków,
długopisy, im bardziej zróżnicowane kolorystycznie, tym lepiej.

Z nie-przyborów sprzyda się Wam kreatywność, cierpliwość oraz inspiracja. Aby zdobyć tę ostatnią, zachęcam do przejrzenia moich tekstów o ręcznych robótkach.

scr.jpg
Być może jesteście chętni, aby zobaczyć, jak ja odpicowywuję swój dziennik?
Jak myślicie, jaką tematykę dziennika mogłam wybrać? 😛

Zuza 😉

Nie zapominajcie o ANKIETACH!
Pochwały, skargi, komplementy, zażalenia – to właśnie w ankietach jest na to miejsce.

Oszczędzanie na przyborach

Ten wpis rozpoczyna krótką serię wpisów o oszczędzaniu.
W maju możecie liczyć na poznanie sekretów mojego oszczędzania – a sądzę, że jestem w tym nie najgorsza.

Prawdopodobnie każdy, kto choć raz w życiu przeglądał oferty sklepów internetowych z produktami kreatywnymi lub błądząc po Empiku trafił w jego wytwórcze rejony – wie, jak wysokie ceny widnieją obok przyborów.
Ceny washi tape sprawiają, że kręci mi się w głowie. Ozdobny papier jest trzykrotnie droższy od zwykłego. Nawet na dobre cienkopisy trzeba wydać majątek, a pracuje się nimi równie krótko, jak zwykłymi, tanimi flamastrami z taniego zestawu.

4

Jak kupować przybory, aby nie zwariować? Oto moje sposoby na pozostanie w dobrej kondycji psychicznej (pomimo częstych odwiedzin sklepów kreatywnych):


NIE KUPOWAĆ NAPRZYDASI.
Rozumiem Was aż za dobrze, ja też (naprawdę też!) często walczę z ochotą włożenia tych pięknych naklejek do koszyka. Korci mnie jak jasna cholera no, a jak nie wezmę nalepek, to mi się będą śniły po nocach, aż w końcu umrę. Na pewno mi się przydadzą, na sto procent. Już w dniu zakupów je wykorzystam, zrobię coś z nimi, to pewniak. Wydam te całe 22,50 naprzydasie. Duże przydasie, bo komplet składa się z trzech kart naklejek – po sześć sztuk na jednej karcie.
Przecież we wszystkich pracach używam naklejek z kotkami, pieskami i świnkami. Te z brokatowymi napisami cute and love pod uroczym ryjkiem różowego zwierzątka.

Moja rada: nie kupujemy naprzydasi. Nawet te najbardziej cute and love naklejki omińmy szerokim łukiem.

Jak powinny wyglądać zaplanowane kreatywne zakupy?

1. Bardzo warto zrobić listę potrzebnych rzeczy. Najpotrzebniejszych – tych, które wykorzystujemy najczęściej i w najszybszym tempie. Klej, taśmy, ołówki, papier – to moja przykładowa lista.

2. Znajomość cen jest super. Jeszcze bardziej warto jest wiedzieć, gdzie w okolicy dostaniemy najtańszy klej, największy zestaw taśm w przystępnej cenie, najukochańsze ołówki za grosze i dobrej jakości papier w dużym kartonie. Nawet, jeśli sklepy dzieli kilka kroków, warto jest zrobić sobie spacerek po mieście i zakupić potrzebne przybory, wydając jak najmniej.
(Psst..! Nie sugeruję, że po klej musisz zapieprzać z buta na drugi koniec miasta. No chyba, że chcesz. Nie mam nic przeciwko.)

3. Po sporządzeniu listy zakupów i wypisaniu ich kosztów, pora na odliczanie, ile możemy przeznaczyć na przyborowe wydatki. Jeśli nasze zakupy mieszczą się w granicy finansowej na dany dzień, znamy swoje możliwości i jesteśmy świadomi swojej swobody wydatków.
Tak przygotowani możemy wyjść na zakupy, zgarniając do koszyka to, co figuruje na liście oraz dodatkowe (ewentualne!) naprzydasie, których koszt nie przekroczy ustalonej wcześniej kwoty. Finito!

Zasada jest prosta – powstrzymujemy się od wydawania oszczędności na przybory, które pod wpływem impulsu lub pierwszego wrażenia chcemy wrzucić do koszyka.
Kupujemy głównie to, co mamy w planach + ewentualnie dodatek do zakupów, jeśli możemy sobie na takowy pozwolić.
Jeśli nie chcemy żadnego naprzydasia, resztę z zakupów warto wrzucić do skarbonki z drobniakami.
Proste!

cienk


POLOWANIE NA PROMOCJE.
To jedyny typ polowania, w którym biorę czynny udział.
Czy to zniżki w sklepach internetowych, czy rabaty w ulubionych sklepach stacjonarnych – czaję się z bezpiecznej odległości na ukochane sklepiki i ostrzę pazurki.
W przypadku ekstremalnych promocji zdarza mi się nawet wydać oszczędności naprzydasie. Wiele superanckich przyborów pojawiło się na mojej półce właśnie podczas świetnych wyprzedaży – komplet wielu nici, materiałowe taśmy, zestaw ozdób w wiosennych kolorach. Te oraz inne kreatywne materiały zdobyłam pod wpływem naprzydasiowej myśli, na szczęście w bardzo niskiej cenie.

1


WIELOZADANIOWOŚĆ.
Nie zawsze trzeba kupować nowe przybory!
Między innymi o tej kwestii wspominałam we wpisie o błędach początkujących twórców. Czasami zamiast wydawać oszczędności na kolejne przybory i materiały do stworzenia projektów, warto jest przerobić starą ozdobę lub wykorzystać ją ponownie.
Tak samo, jak ja – ozdobione przeze mnie lampiony służyły mi w jesieni oraz na wiosnę. Nawet ich nie zmieniłam!
Tak samo uczyniłam z podstawką na drobiazgi i słoikiem – wazonem, dekoracjami, które zaprezentowałam w poprzednim poście.
Oprócz dekoracji, wielokrotnie można wykorzystywać również materiały, które zostały wykorzystane do ich wykonania. Tkaniny, okleiny, taśmy washi – to tylko przykłady przyborów wielokrotnego użytku.
Używając dany przedmiot wielokrotnie, nadajemy mu nowe życie + oszczędzamy miejsce w pokoju + oszczędzamy na przyborach.

2

To główne tricki, które stosuję, aby zaoszczędzić kilka dolców na mojej kreatywnej pasji.
Macie swoje sprawdzone przepisy na finansowy sukces – te związane z oszczędzaniem? Koniecznie uchylcie rąbka tajemnicy w komentarzach!

Zuza 😉

Mój wiosenny kącik

Aby dać Wam inspiracje do zrobienia czegoś kreatywnie wiosennego, postanowiłam zaprezentować, jak wygląda mój wiosenny kącik.

Tak naprawdę jest to stolik. Tak naprawdę nie tylko wiosenny, bo zamierzam na dłuższy czas wprowadzić jasne kolory w jego wystrój. Na szczęście wszystkie zmiany i dekoracje popełniłam wiosną, dlatego ze spokojnym sumieniem przypisuję mu tę zielono-kolorową nazwę pory roku.

ZIELEŃ.
Na stoliku postawiłam swoje nowe zdobycze.
Czy wspominałam już, że uwielbiam zielone, liściaste kwiaty? Jeśli nie, informuję o tym teraz. Uwielbiam zielone, liściaste kwiaty.
W białej doniczce, na którą nakleiłam kawałek taśmy washi, umieściłam (przygarniętego ze skromnych kwiatowych zasobów mamy) Juliana.
Posiałam własne kiełki! Starą podstawkę doniczkową wyłożyłam ligniną, zwilżyłam tkaninę i zasiałam rzeżuchę. To moja druga tura zielonych kiełków – świeżo posiane, jeszcze nie zzieleniały. Mam w planach poszerzenie kiełkowej działalności przynajmniej o len.

IMG_20170425_164304085.jpg

1.jpg
IMIONA.
Mam nadzieję, że nie tylko ja nadaję imiona własnym kwiatom?
Na razie mieszka ze mną jedynie Juluś i Hieronim. Mimo, że doskonale pamiętam, jak je nazwałam, zdecydowałam się dodać im urocze ozdoby, jakimi są karteczki z imionami.

Na patyczek szaszłykowy nawinęłam prostokątny kawałek papieru, na którym napisałam imiona zielonych kolegów. Wbiłam je w ziemię, oczywiście uważając, by nie uszkodzić korzeni żadnego z dżentelmenów.

IMG_20170425_162422329.jpg

Sądzę, że banalna w wykonaniu minidekoracja dodała kwiatom uroku.
Na chorągiewkach można opisać gatunek kwiatów, zapisać, w jakie dni należy je podlewać lub jeśli pamięta się o podlewaniu, a gatunek nie gra dużej roli, wystarczy zapisać imiona lub pseudonimy naszych roślinek. O ile takowe posiadają!
DONICZKA/WAZONIK.
Choć w moim wazonie nie ma jeszcze kwiatów, mogę Wam zagwarantować, że z pewnością się w nim pojawią.

Średniej wielkości słoik wystarczy pomalować farbą akrylową – można stworzyć dowolne wzory, naklejając uprzednio taśmę ryżową na szklaną powierzchnię.
Można też wykorzystać pomysł na firankowy zeszyt i przenieść patent na słoik – należałoby bardzo dokładnie przykleić materiał do szkła i powoli pryskać na nie farbę w sprayu.

IMG_20170425_162835932.jpg
LAMPIONY.
Na pewno pamiętacie – z jesiennego wpisu – jak bardzo lubię różnego rodzaju świeczki. Choć jesienna pogoda i nastrój mocniej zachęca do spędzania wieczorów w towarzystwie książki, kota i cynamonowych świec, jasne światło podgrzewaczy ożywiło mój wiosenny kącik.
Lampiony w formie niezmienionej z czasów jesieni stoją dumnie na stoliku. Ciepła poświata płomyków ogrzewa zielone liście wieczorem, kiedy mimo zmiany pory roku, decyduję się na zacięte czytanie.
Wszystkie mniejsze elementy ułożyłam na podstawce, którą często wykorzystuję w organizacji swojego miejsca pracy.

IMG_20170425_164406452.jpg

Podoba się Wam mój wiosenny kąt w pokoju?
Może wykonacie własny kolorowy pomysł? Czego według Was brakuje na moim stoliku? 

Zuza 😉

Błędy, które popełniają początkujący wytwórcy

Dzisiejszy post ma charakter pogadankowy. 

Niejednokrotnie po opublikowaniu wpisu z masą zdjęć – inspiracji, które wykonałam własnoręcznie, dostałam od Was takie komentarze:

Ja nie umiem tak rysować kółek, jak ty. Nie zrobię tego.

Nie mam odpowiednich przyborów. Gdybym miała, na pewno bym to zrobiła,

Jak ty to robisz sueh, że twoje robótki ręczne wyglądają dobrze? 

Ty masz talent do szycia. Ja nie.

Ten post musiał zaistnieć. Planowałam wcisnąć go w listopadowy ciąg przypadkowych wpisów, jednakże propozycji na tematy mam już zbyt wiele, by dokładać własne pomysły do zbiórczego miesiąca.
Niewypał radości stworzył lukę w grafiku postów. Oho! To znak, aby nareszcie poruszyć ten ciężki temat.

Przemyślałam sprawę najdokładniej, jak tylko potrafiłam i wybrałam – podstawowe błędy, które popełniacie podczas wykonywania prac kreatywnych.
Czym zabijacie swoje artystyczne dokonania? Jakie jest poprawne nastawienie wytwórcy robótek ręcznych? O tym dowiecie się, wgryzając się w ciąg dalszy moich wypocinek.

4

Błędy początkujących wytwórców podzieliłam na trzy główne kategorie; WYMAGANIA, NASTAWIENIE, MARNOWANIE. Każda z nich dostała swoje podkategorie.
Przedstawię Wam pozytywne podejście do pracy – oraz negatywne, które najczęściej jest sprawcą śmierci kreatywnych podbojów.
Zaczniemy od bardzo ważnej kwestii (każda z nich będzie bardzo ważna!) – jest to:

NASTAWIENIE.
NicnieumizmTo najczęściej pojawiająca się wśród aktywnych w panelu komentatorskim Czytelników przypadłość. Omówmy jej przyczyny oraz objawy.

Nicnieumizm (dokładniej: nic-nie-umiem-więc-nie-zrobię) — poważne schorzenie układu kreatywnego, przypadłość wielbicieli czyjejkolwiek kreatywnej działalności. Powszechne nastawienie początkujących wytwórców.
Nicnieumizm objawia się negatywnym myśleniem w kwestii własnych możliwości. Osoba dotknięta schorzeniem nie ufa swojej kreatywności oraz sprawności rąk. Zazwyczaj nie ma ochoty spróbować wytworzyć nawet najprostszą pracę kreatywną. Szuka wymówek, panicznie boi się porażki wytwórczej. 

Przyczyny schorzenia nie są określone. Może to być rozpamiętywanie porażki z dawnych lat, konkretna cecha charakteru, odpowiadająca za nastawienie wobec prac (tj. tchórzliwość, lenistwo), choroba fizyczna (np. anemia, brak kończyn górnych —  tylko w przypadku tej przyczyny nicnieumizm jest uzasadniony). Przyczynę należy ustalić, odnosząc się do konkretnych przypadków schorzenia.


Identycyzm
. Równie częsta przypadłość. Osobiście sądzę, że jest ona łagodniejsza, niż nicnieumizm – niestety groźniejsza w skutkach.

Identycyzm (dokładniej: ja-nie-umiem-więc-zrobię-tak-samo-jak-ty) — schorzenie układu kreatywnego, pojawiające się u wielu początkujących wytwórców.
Identycyzm objawia się poprzez kurczowe trzymanie się wskazówek, podanych w tutorialach. Chory idealnie odtwarza czyjąś pracę, często uwzględniając błędy wytwórcy, na którego pracy się wzorował. 

Identycyzm, choć jako osobny syndrom nie jest poważny i wyniszczający, prowadzi do najgroźniejszej choroby układu kreatywnego — owczopędzizmu — nieuleczalnego schorzenia; osoba nim dotknięta żyje w przeświadczeniu, iż nie potrafi samodzielnie wpaść na pomysł wykonania danej pracy kreatywnej, podążą wyznaczoną przez doświadczonych wytwórców ścieżką, nie kłopocze się wymyślaniem własnych patentów.

Jak pokonać scharakteryzowane powyżej schorzenia?

Warto wspomnieć, że:
a) inspirowanie się cudzą pracą jest dobre,
b) odtwarzanie czyjejś pracy w swój sposób jest świetne,
c) wymyślanie własnych projektów i wcielanie ich w życie jest idealne!

Ale:
a) inspirowanie się i wykonywanie cudzej pracy identycznie nie jest dobre,
b) odtwarzanie czyjejś pracy za każdym razem krok w krok tak samo jest złe,
c) wymyślanie własnych projektów i brak odwagi do wcielenia ich w życie jest DIABELNIE NAJGORSZE.

Nicnieumizm jest trudny do zwalczenia. Wymaga od chorego zacięcia i mocnej woli walki, jak i poświęcenia chwili na kreatywne produkcje. Im więcej prac wykona zarażony, tym bliższy będzie uzdrowieniu.
Każdy umie rysować – każdy, kto potrafi utrzymać ołówek w ręku.
Każdy umie ozdabiać, każdy umie składać origami, każdy potrafi działać kreatywnie. Trzeba wprawy i doświadczenia, by prace wyglądały coraz lepiej!
Jeśli do końca życia chory będzie powtarzał, że nie-zrobi-bo-nie-umie, to nigdy nie zrobi, bo się nie odważy. Łepetyna do góry, trzeba łapać za przybory i uczyć się na własnych błędach.
Szczególnie, że wytwórstwo prac kreatywnych nie jest nieprzyjemne.

Identycyzm i wynikający z niego owczopędzizm to schorzenia osób odważniejszych. Ci chorzy przynajmniej coś tworzą!
Warto jednak robić swoje prace.

Oglądając projekty na Pintereście, czy chociażby w Grafice Google, nigdy nie patrzę, jak należy coś wykonać. Jeśli spodoba mi się dana dekoracja, zeszyt, rysunek – zapisuję go w pamięci i odtwarzam po swojemu. To rozszerza zasięg mojej kreatywności, pobudza twórczą wyobraźnię, zmusza do kombinowania z przyborami.
I to (moim skromnym zdaniem) jest właśnie poprawne podejście w kwestii nastawienia! Umiem to zrobić po swojemu, bo korzystam z własnego pomysłu na dany projekt. I finito, praca płynie jak szybki, górski potok.

1

MARNOWANIE.
NaprzydasieTo słowo często wybrzmiewa z ust początkujących, którzy mają zapał do pracy i chcą od razu wydać wszystkie swoje oszczędności naprzydasie!

Przedstawię Wam powolny proces wygaszania się robótkowego zapaleńca:

1. Zapaleniec wykonał swoją pierwszą pracę kreatywną. Udała się. Jest zadowolony – pokazuje ją matce, ojcu, siostrze, bratu, babce, dziadowi, sąsiadce, sąsiadowi, psu, kotu, wróbelkowi, proboszczowi. Każdy w okolicy już wie o jego świeżej pasji i nowo odkrytym talencie.
2. Zapaleniec ma głowę pełną pomysłów. Główna strona jego Pinteresta zawalona jest inspiracjami. Ma odpowiednie podejście. Chce po swojemu wykonać dane projekty.
3. Zapaleniec dokonuje szybkiego przeglądu swoich półek z przyborami. Robi listę zakupów.
4. Zapaleniec szuka tanich sklepów z artykułami kreatywnymi. Uwaga – w tym momencie jego zapał maleje, wprost proporcjonalnie do wzrostu zawodu i niecierpliwości.
5. Zapaleniec podlicza najtańsze opcje – dokonał zamówienia na dwa tysiące złotych polskich.
6. Zapaleniec łka cichutko.
7. Zapaleniec liczy drobne ze skarbonki. Łącznie posiada czterdzieści trzy pięćdziesiąt.
8. Zapaleniec łka cichutko, ocierając ze złością łzy goryczy.
9. Zapaleniec odwołuje zamówienie w sklepie z artykułami kreatywnymi.
10. Zapaleniec traci zapał do prac kreatywnych uznając, że jest to pasja dla bogatych. Uwaga – od tego momentu należy nazywać go wypaleńcem.

 
NielogicyzmNie ma nic bardziej wkurzającego od nielogicznego wykorzystywania swoich przyborów oraz już skończonych prac.
Wyobraźcie sobie, że macie naprawdę nieduże pokoje. Spełniają one wiele funkcji; są sypialniami, pracowniami, czasami również jadalniami. Dołóżcie do tych funkcji kolejną – przechowywalnię prac, których już nie używamy.
Nie macie ochoty wyrzucić przez okna tych pudeł z oklejonymi zeszytami, słoikami, pudełkami?
Osobiście nie lubię marnować pieniędzy i przyborów na kolejne prace.
Zamiast wydawać oszczędności naprzydasie, lepiej wrzucić je z powrotem do skarbonki i czekać, aż stan przydasiów w szafce będzie krytyczny. Dobrze jest polować na rabaty, przeceny, wyprzedaże kolekcji sezonowych – nie kupować od razu wszystkiego. Przecież nie wszystko może nam się przydać!

Z wielu tutoriali i prezentacji wykonanych przeze mnie dekoracji można było wywnioskować, że wykorzystuję wielokrotnie te same słoiki, kawałki materiału, pudełka. To jak najbardziej normalne!
W zależności od sezonu nawet wskazane jest, by wcielać nowe wizje na ozdobienie danego przedmiotu. Tchnąć w niego nowe, kolejne życie. Cieszyć się starą-nową dekoracją.

Brak oszczędności w kieszeni nie zachęci do wykonywania kolejnych prac kreatywnych – a fakt, że przybory nie są tanie sprawi, że szkoda będzie je używać. Utkniecie w martwym punkcie, jeśli nie zwalczycie marnowania; będziecie mieć przybory i już gotowe dawne projekty, ale nie będziecie tworzyć ich więcej. Uwierzcie mi.
Wytwarzam, przetwarzam, chomikuję, nie wyrzucam, przerabiam.

3.jpg

WYMAGANIA.

Idealizm. Nie, nie chodzi mi o pogląd filozoficzny! Nazwałam tak podejście wobec siebie jako wytwórcy.

Drobnostkizm. To słowo brzmi i wygląda jak nazwa kraju w Azji (no, może i nie). W moim prywatnym słowniku odnosi się do postawy względem własnych prac.

Obydwie podkategorie łączę ze sobą w jedną, ogromną papkę obsesji. Właśnie one mogą być połączone z podkategoriami nastawienia.
Wymagania wobec siebie i swoich prac to ciężkie obciążenie. Oczywiście każdy by chciał wytwarzać najpiękniejsze dekoracje, najpiękniej szyć ręcznie, najwspanialej rysować portrety i najdokładniej oklejać zeszyty.
Te marzenia, gorące pragnienia warto odstawić na bok – szczególnie, gdy nie miało się wcześniej styczności z pracą kreatywną.

Nikt z nas nie jest cudotwórcą idealnym, który stworzy dzieło-coś-z-niczego. Nikt nie wytnie idealnie równego kwadratu z kartonu, jeśli wcześniej nie naniesie szkicu na papier. Nie każdy zszyje równo dwa kawałki materiału, nie każdy naklei koralik dokładnie w tym miejscu, w którym by chciał – szczególnie, gdy ręce trzęsą się z nerwów i napięcia, ażeby wszystko wyszło genialnie.

Podczas wytwarzania należy dać sobie możliwość popełnienia błędu!
To właśnie nasze błędy sprawiają, że własnoręcznie wykonane przedmioty są jedyne i niepowtarzalne. Ta plama kleju na okładce zeszytu czyni go jedynym w swoim rodzaju! A rozmazany długopis (bo nie odczekało się wystarczająco długo, by zmazać szkic, wcześniej wykonany ołówkiem) to całkiem niezły efekt wizualny. Krzywy piórnik? Tak miało być, na to się mówi „zabieg celowy”.
To projekt z duszą. Nie ma takiego drugiego na tym świecie.

Warto jest uwolnić się od wymagań, które sobie narzucamy. Nieidealna praca jest ładniejsza, niż ta bezbłędna – a jeśli nie ładniejsza, na pewno jest cenniejsza.

2.jpg

 

Podsumowując:

Nie każdy z nas ma takie same predyspozycje do wykonywania danej czynności – co nie zmienia faktu, że wszystkiego można się nauczyć.
Nie zabijecie swoich prac, jeśli zaprzestaniecie dążyć do hiperdoskonałego efektu końcowego. Mord kreatywności zakończy się po zwalczeniu obsesji. Nie ugasicie zapału, jeśli przestaniecie planować kreatywne wydatki.


Zamiast narzekać, że czegoś nie umiecie, nie możecie i nie zrobicie, bierzcie się w garść i pracujcie! Im więcej kreatywnych dusz, tym lepiej dla szarego świata!
Co sądzicie na ten temat?

Zuza 😉

Wiosenne dekoracje #1

Czy tylko mnie nie podoba się aktualna wczesnowiosenna pogoda?
Niebo definitywnie błaga o rozchmurzenie. Nad moją głową wiszą szare chmury deszczowe i tylko psują wiosenne, kolorowe i wesołe nastawienie!

W takiej sytuacji nie pozostaje mi nic innego, jak wprowadzić wiele kolorów do swojego otoczenia. Uporządkować przestrzeń, pokolorować ściany.

Zanim jednak przejdę do treści wpisu, chciałabym Was trzykrotnie przeprosić!
Pierwszy raz: za przeniesienie daty wpisu bez Waszej wiedzy. W grafiku wpisane zostało, że post pojawi się 25.03 – nie wyrobiłam się w czasie i nie zdążyłam go dodać. Przepraszam!
Drugi raz: za niepewną datę kolejnego wpisu. Niewykluczone, że ponownie nie zdążę zrobić wpisu do soboty, dlatego jeśli post się nie pojawi, możecie spodziewać się go w weekend świąteczny – czas, w którym posty miały się nie pojawiać. Przepraszam!
Trzeci raz: za jakość zdjęć, która w tym poście nie powala. Połowę fotografii wykonałam ja – w popołudniowym świetle mieszanym (!), drugą część ekipa siostra Kasia + mama Lucynka (o ich pracy jeszcze będę pisać). Wpis ten jest mieszaniną zdjęć złych z dobrymi, moich z nie moimi, z tłem i bez tła. Przepraszam!

W pierwszej części sprowadzania wiosny na ziemię pokażę Wam, do czego można wykorzystać zapasy bibułki i tektury.

Ktoś kiedyś prosił mnie o tutoriale dla zaawansowanych – niestety, nie tym razem! Obiecuję, że kiedyś się postaram i wymyślę dla Was coś trudnego. To zadanie ciężkie do wykonania – według mnie wszystkie handmade – dekoracje są proste i nie powinny sprawiać problemu nikomu z Was. Post z trudniejszymi dekoracjami będzie prawdopodobnie zawierał naprawdę najtrudniejsze tutoriale, jakie tylko stworzy moja kreatywna łepetyna 😉

Pora przejść do wpisu. Prezentuję Wam…

WIOSENNE DEKORACJE,
czyli jak zachęcić wiosnę do przybycia.

ŚCIANA JAK MALOWANA.

Niezwykły efekt daje wykorzystanie kwiatów w dekoracji. Żywe, sztuczne, bibułkowe – wszystkie sprawdzą się świetnie. Tym razem postanowiłam wykorzystać bibułowe zasoby – cienkie papierki patrzyły na mnie błagalnym wzrokiem, gdy tylko otwierałam szafkę z przyborami! Prosiły „weź nas, weź nas!” i nie dawały mi spokoju.
Pewnej nocy usłyszałam cichutkie łkanie. Nastawiłam uszy, nasłuchując. To bibułki skamlały, by w końcu je wykorzystać w dekoracji.

Nie miałam sumienia dłużej je męczyć. Razem z mamą – Lucynką (której należy ładnie podziękować w komentarzu za wkład pracy w ten wpis!)  stworzyłam deszcz kwiatów, który zachwyca mnie swą prostotą i efektem.

JAK WYKONAĆ KWIATY Z BIBUŁY?

Potrzebne przybory:

chusteczka higieniczna,
żółta bibułka,
bibułka w dowolnym kolorze,
nitka/sznureczek,
nożyczki.

Wykonanie:

1. Z wyciętego z chusteczki kwadracika formujemy łezkowaty środek kwiatka.

1.jpg

Dlaczego? Z oszczędności! – zamiast używać podwójnej ilości żółtej bibuły, wykorzystamy jedynie jedną jej część.
Jeśli do wykonania środka kwiatka wykorzystamy jednocześnie bibułę, jak i chusteczkę (lub dowolny wypełniacz), będziemy mogli zrobić więcej kwiatków – proste! 🙂

2. Zawijamy chusteczkową łezkę w bibułkę.

3.jpg

3. Z paska w kolorze płatków kwiatuszka wycinamy płatki o dowolnym kształcie i wielkości.

4
4. Owijamy żółty środek wyciętymi płatkami.
Dla bardziej realistycznego, rozłożonego efektu warto jest marszczyć bibułkę na środku papierowej roślinki.

5.jpg

Ważne! Im dłuższy pasek płatków, tym większy, pełniejszy kwiatek uzyskamy w efekcie końcowym!

5. Utworzony kwiat mocno związujemy nitką lub sznureczkiem z tyłu.

W ten prosty sposób można stworzyć uroczo wyglądające kwiaty w dowolnych kombinacjach kolorystycznych.

6.jpg

Jako, że mój pokój ma zielone i szare ściany, zdecydowałam się na kontynuację zielonego motywu na szarej ścianie.
Kwiaty przywiązane do siebie za pomocą szarej nici przykleiłam u góry ściany zieloną taśmą Washi – ona nie powinna uszkodzić farby.

PicsArt_03-29-12.01.47

Czy ten efekt rozczula tylko mnie? Rozradowane bibułki skaczą z radości – na szczęście do zdjęć zgodziły się pozować spokojnie 🙂

PicsArt_03-29-12.02.22


KOSZYK/PUDEŁKO/SŁOIK Z ŁĄKI.

Kolejny pomysł na to, gdzie wykorzystać bibułę i kwiaty.
Kwiaty z bibuły przywiązałam nicią do brzegów czarnego koszyczka (taki koszyczek to pozostałość po przepysznej miechunce, kupionej w Biedronce!).

Podobny efekt uzyskacie, używając kwadratowe pudełko origami, królewskie pudełko origami, słoik dowolnej wielkości, inne pudełka i pojemniki.

Łąka wpełzła na mój stolik – i zejść nie chce!
Ale z niej wiosenny drań!


MISKA/PUDEŁKO Z TEKTURY.

Wprawdzie i ją można ozdobić kwiatami i bibułą – ja tego nie zrobiłam.
To estetyczny i poręczny dodatek na biurka, stoliki, półki. Zdecydowanie pomoże w porządkowaniu, wiosennym sprzątaniu.

Od dawna chciałam wykonać geometryczną miskę z tektury, jednak zawsze brakowało mi miejsca na stoliku – miałam na nim wiele innych pojemników, składana miska nie wpasowywała się w misz-maszowy wystrój blatu.

PicsArt_03-28-11.57.48

Nastała wiosna i na moim stole zapanowała harmonia. Musiałam zakłócić ją geometrycznym pojemnikiem, w którym trzymam Washi i inne tasiemki – najlepsze gadżety do plannerów (i nie tylko!).

JAK WYKONAĆ MISKĘ Z TEKTURY?

Potrzebne przybory:

cienka tektura (np. ta z tyłu bloku rysunkowego),
ołówek,
linijka,
nożyczki,
klej Magik (lub inny dobry klej).

Wykonanie:

1. Na tekturze narysować duży sześciokąt. Wymiary mojego sześciokąta podane są na zdjęciu poniżej.
Rozdzielić go na 24 (w miarę) równe trójkąty. Wysokość jednego trójkąta podana jest na zdjęciu poniżej.

p1.jpg

2. Wyciąć trzy trójkąty z jednej podstawy sześciokąta – dążąc do efektu, zaprezentowanego na zdjęciu poniżej.

p2.jpg

p3.jpg
3. Rozciąć boki według schematu poniżej – linie, które należy naciąć, zaznaczone są kolorem bordowym.

p4.jpg

4. Zagiąć wszystkie (lub większość) boków. Uważnie obserwując tworzącą się miskę, powoli składać ją i sklejać.

p5.jpg

Oto efekt końcowy:

PicsArt_03-28-11.59.47

Przedstawione dekoracje mnie bardzo się podobają. A Wy, co o nich sądzicie?
Dajcie znać, jeśli zdecydujecie się na wykonanie choć jednej z moich wiosennych propozycji.

Mam nadzieję, że dekoracyjne czary zachęcą wiosnę do zapanowania nad złą pogodą. Oby w kwietniu – miesiącu radości zdecydowała się w końcu na konkretne działanie!

Trzymajmy kciuki za sobotni wiosenny post, tymczasem – do poczytania później!

Zuza 😉

P.S.: Dziękuję za pomoc w tworzeniu go od strony technicznej mojej mamie Lucynce oraz siostrze Katarzynie. Bez nich wpis byłby niekompletny, należą im się gromkie brawa!

Dodatkowo obiecuję, że kolejny post na pewno będzie się składał wyłącznie z pracy oraz zdjęć mojego autorstwa 😉

Zima: moje dekoracje w pokoju

To właśnie te najdrobniejsze szczegóły tworzą Świąteczny Nastrój.

Nie bez powodu zdecydowałam się pisać Świąteczny Nastrój, używając wielkich liter. To on, Nastrój nad nastrojami, czyni nasze święta i zimę radosnymi, ciepłymi (przez wzgląd na temperatury na podwórku: pozornie) i rodzinnymi.
To przecież właśnie dzięki starej bombce na choince do naszych głów powracają piękne wspomnienia. Skromne, świecące na biało lampki każdemu kojarzą się z zimowym czasem, zaś banalne świeczki wprowadzają ciepły, przytulny nastrój do pomieszczeń. Czego chcieć więcej?

Skupiając się właśnie na banałach (ze względu na brak czasu, nie pomysłów!) stworzyłam w swoim pokoju ciepły kącik, w którym chowam się przed zimnem, wiatrem i złem całego świata 🙂
Wspominałam Wam już, że uwielbiam zimę?

Oto moje:

ZIMOWE DEKORACJE
…banalnie proste,
obrzydliwie urocze!
(+jedno pytanie)

❅ Ciepłe poduchy w sweterkach.

Kto nie widział uroczych poduch, przyodzianych w swetry?
W tej niecodziennej kapocie poduszce musi być nader ciepluchno.
Miękka, sweterkowa poduszka jest lepsza od kota, jeśli chodzi o przytulanie się.

2.jpg

Jeśli nie macie odpowiedniego (zużytego/niepotrzebnego/niemodnego) swetra i szkoda Wam niszczyć najpiękniejsze wełniane pozycje ze swej szafy, polecam po prostu owinąć poduszkę w sweter – ja wykorzystałam ten patent w przypadku białego swetra. Sprawdza się tak samo, jak uszyta ze swetra poszewka, ma dodatkową funkcję: rozbierz poduszkę-ubierz siebie/rozbierz siebie-ubierz poduszkę. Świetnie przyda się tym, którzy nie mają miejsca w szafie i na krześle!


❅ Cotton balls.

W tym miejscu chciałabym prosić Was o radę.
Już drugi rok starałam się zrobić własne kulki, używając baloników, kordonków i kleju Wikol.
Niefortunnie moje cotton balls nie wyglądają tak, jak powinny – nie schną, przez co później łatwo się odkształcają i po wyciągnięciu balonów, zostaje mi sklejona nić nie przypominająca kulki.
Macie sprawdzony sposób na pokonanie tego problemu? Jeśli tak – koniecznie dajcie mi o tym znać!
W tym roku – po kolejnej porażce, postawiłam na gotowiec.

3.jpg

❅❅❅

❅ Podkładka pod kubek.

Zima to czas, w którym ciepłe, rozgrzewające napoje królują na naszych stołach.
Kto nie ma co rano ochoty na ciepłą herbatę z cytryną i imbirem? Daktylową gorącą czekoladę z mlekiem migdałowym? Kawę zbożową z cynamonem?
Wszystkie te napoje smakują mi bardziej, od kiedy zaczęłam stawiać kubki na materiałowych podkładkach ręcznej roboty.

4.jpg

Wykonanie:

Ściereczkę, flanelową koszulę lub inny dowolny materiał rozcinamy na kwadraty dowolnej wielkości (moje to około 11 x 11 cm). Dwie identyczne części materiału przykładamy do siebie i zszywamy tak, by nie było widać postrzępionych końców tkaniny (zawijając brzegi do środka).

W ten prosty sposób otrzymujemy urocze podkładki pod kubki i filiżanki, które skradną nawet chłodne na zimę serca.
Nawet regularnie pity, obyty w smaku czaj smakuje jak najlepsza herbata pod słońcem, kiedy kubek chwilę odstoi na materiałowej podkładce.

❅❅❅

❅ Biurkowy stroik w słoiku.

Szklane ścianki słoika pokryłam klejem winylowym, po czym potraktowałam owo kleidło sypkim śniegiemPomalowaną na czarno nakrętkę szybko przechrzciłam na podstawę mojego stroika. Wybrane ozdoby (nieduże szyszki, gałązkę sztucznej choinki, świąteczne, czerwone koraliki) umieściłam na wewnętrznej stronie podstawki. Po upewnieniu się, że stworzona kompozycja zmieści się do słoika i będzie wyglądała ładnie i świątecznie, przykleiłam wszystkie ozdobne elementy klejem na gorąco do metalowej części stroika.
Kolejnego dnia, gdy każde wykorzystane lepiszcze porządnie wyschło, z delikatnością sarenki i skupieniem godnym lekcji matematyki – połączyłam część metalową ze szklaną, zakręcając słoik.

5.jpg

Do wnętrza biurkowego stroika możecie wrzucić co tylko chcecie.
Ze słoika możecie również wykonać lampion – tak, jak to zrobiłam przy okazji jesiennych dekoracji.

❅❅❅

❅ Lampka.

Pamiętacie moje walentynkowe dekoracje z poprzedniego bloga?
Wykorzystałam swój pomysł po raz drugi.

Lampki choinkowe, dające światło w ciepłym odcieniu bieli, wrzuciłam do dużego słoika.
Ów słoik ozdobiłam uprzednio delikatną, białą tasiemką ozdobną.
Wraz z lampkami, do środka trafiły dwie garści gwiazdek origami.

Dla tych, którzy nie posiadają lampki na biurku (czytaj: dla mnie), to świetna opcja. Skoncentrowane światło rozjaśnia cały pokój! Wygląda ładnie, zajmuje niewiele miejsca. Czego chcieć więcej?

6.jpg

❅❅❅

Ozdabiacie swoje sypialnie na święta?
Jeśli tak – decydujecie się na nieduże elementy, tak jak ja?
Dajcie głos, jak wyglądają Wasze biurka, stoliki i toaletki 🙂

Zuza 😉

Zima: dekoracje na choinkę

Kiedy ubieracie swoje choinki? Dawno, dawno temu, w moim domu choinkę ubierało się wraz z początkiem grudnia. Duża, niemalże sięgająca sufitu choinka stawała się centrum zabaw. Lalki co roku przeprowadzały się ze swojego przytulnego domku do zielonej willi, która chwiała się, gdy przechodziły piętro wyżej.

Teraz, gdy wszystkie domowe dzieci są za duże, by hucznie oblewać szósty dzień grudnia, choinkę ubieramy w wigilię. Dzięki temu zielone drzewko nie nudzi nas swoim widokiem podczas trwania świąt.

Jeśli Wasze choinki są już ubrane, możecie dowiesić na nie własnoręcznie wykonane ozdoby. Jeśli nie – wykorzystajcie bezchoinkowy czas do stworzenia dekoracji! Rękodzielnicze ornamenty na drzewku wprowadzą świąteczne ciepełko nawet w najmocniej zmrożone, wrogo nastawione wobec świąt serca.

 
❅ Łańcuszek z gwiazdek origami.

Jeśli nie potraficie wykonać malutkich gwiazdek, polecam spojrzeć na mój wpis z serii lekcja origami: gwiazdki.
Małe gwiazdeczki wystarczy połączyć ze sobą za pomocą igły i nitki.
Łańcuch z tych uroczych gwiazd miałam przed oczyma już podczas ich masowej produkcji!

łańcuch origami.jpg

❅❅

❅ Małe choinki.

Wystarczy wyciąć kształt choinek z dowolnego papieru. Ja wybrałam karbowaną, brokatową tekturę oraz brązowy arkusz papieru kolorowego.
Choinkę tworzymy z dwóch wyciętych drzewek, nacinając je: jedną od dołu do środka, drugą od góry.

choineczka1.jpg
Jeśli choinki nie będą chciały trzymać się razem, można je scalić przy pomocy dobrego kleju. Najlepiej powinien się sprawdzić klej na gorąco lub żelowa Kropelka.

Takie choinki mogą spełniać rolę łańcucha lub pojedynczych ozdób.

choineczka2.jpg

❅ Gwiazdokwiaty z tektury.

To najlepsza propozycja dla amatorów czegoś z niczego.

Potrzebne przybory:

Tekturowa rolka po papierze toaletowym,
Klej (magiczny, winylowy),
Brokat,
Ołówek, nożyczki oraz linijka.

Wykonanie:

Rolkę składamy i rozcinamy ją na okręgi. Każda ścianka okręgu powinna mieć szerokość jednego centymetra.
Powstałe okręgi składamy w dowolny sposób, sklejamy je mocnym klejem.

gwiazda 1.jpg

Każdą z gwiazd dobrze jest ozdobić brokatem. Pędzelkiem nanosimy klej na brzegi gwiazd, po czym zanurzamy je w brokacie.
Po wyschnięciu gwiazdy są dosyć ciężkie, dlatego warto zawieszać je na mocnych gałęziach choinki.

Oto propozycje składania gwiazd-kwiatów, które zrobiłam razem z siostrą:

gwiazdki w.jpg
Możliwości jest bardzo wiele – możecie bawić się ze swoją kreatywnością, tworząc rozmaite motywy.

❅❅❅

Jakie ozdoby choinkowe podobają Wam się najbardziej? Ja uwielbiam mieszankę własnoręcznych i gotowych ornamentów!

Zuza 😉

 

Zima: 3 (+1!) kartki świąteczne

W dzieciństwie każdego roku ogarniało mnie szaleństwo tworzenia świątecznych kartek. Właściwie, cały rok był gorącym okresem dla mojej małej fabryki. Rodzina dostawała ode mnie rozmaite laurki z różnych okazji.
Sprawdzone życzenia „dużo radości i mało gości” nie każdemu się sprawdzały, jednak nie umniejszało to mojego entuzjazmu wytwarzania. Najważniejszy był dla mnie efekt wizualny i radość z rozdawania własnoręcznie wykonanych upominków!

Dlatego podczas robienia świątecznych kartek czuję się jak mistrz. Szefowa fabryki, guru wyklejania, skarbnica pomysłów.
W tym roku przeznaczyłam dużo wolnego czasu na wytwarzanie kartek. Przedstawiam Wam najładniejsze z nich.

❅ Kartka z choinkami.

Do jej wykonania potrzebujecie:

kartkę papieru (moje gotowe kartki w niedużym formacie kupiłam w sklepie Empik),
zielony i srebrny arkusz z bloku wycinanka,
arkusz zielonej pianki plastycznej,
dowolne ozdoby; filcowy płatek śniegu (dostępne w Biedronce), sznurek, koraliki, brokat,
+ołówek, nożyczki i klej*.

1.jpg
Do przyklejonej wcześniej pianki, przykleiłam złożony na pół trójkąt o tym samym wymiarze. Przykleić należy jedynie miejsce zagięcia.
Sznurek i zielone koraliki odgrywają rolę lampek choinkowych, brokat to odpowiednik lśniącego śniegu.
Według mnie, kartka wygląda uroczo. Zaadoptowana przez ciocię, trafi do kuzyna!

2.jpg

❅❅❅

❅ Kartka – choinka.

Do jej wykonania potrzebujecie:

kartkę papieru,
duży arkusz z bloku kolorowego,
grubą tekturę,
kawałek cienkiego sznurka,
koraliki, cekiny,
+ klej*, ołówek, nożyk do papieru.

3.jpg
Na przód kartki nakleiłam zielony papier, ramki zrobiłam z papieru w kolorze granatowym. Na tekturze narysowałam choinkę, przykleiłam do niej ten papier w kolorze ramek laurki.
Przykleiłam tekturę do kartki.
Ponownie koraliki na sznurku mają imitować lampki.
Ta kartka trafi do cioci!

4.jpg

❅❅❅

❅Kartka z widokiem na zimę.

Do jej wykonania potrzebujecie:

kartkę papieru,
niewielki kawałek grubszej tektury,
zielony arkusz pianki dekoracyjnej,
cekiny,
lakiery do paznokci,
watę, brokat,
nieduże kawałki filcu, firanki, wstążki,
cienki patyk,
+ołówek, nożyk do papieru, klej*, płatek śniegu z filcu.

5.jpg

Za oknem z tektury (z siostrą) namalowałyśmy niebo, używając lakierów do paznokci. Pocięte cekiny to gwiazdki, porozcinana śnieżka z filcu – choinki.
Ozdobiłyśmy okno od wewnętrznej strony firanką i filcową zasłoną, przewiązaną cienką wstążką.
Czasochłonna i bardzo prosta do wykonania praca trafi do cioci i wujka!

6.jpg

❅❅❅

❅Elegancka kartka.

Do jej wykonania potrzebujecie:

kartkę papieru,
równo przycięty kawałek filcu,
brokat (u mnie sypki),
wstążkę lub gotową kokardkę,
+ołówek, klej*, lakier do włosów..

kartka1.jpg

Na kartce narysowałam szkic świątecznej bombki. Ten sam kształt wycięłam na środku prostokątnego kawałka filcu, który przykleiłam do tekturki tak, by szkic i wycięty kształt pokrywały się ze sobą.
Wewnątrz kształtu pokryłam kartkę klejem i obficie posypałam brokatem. Użyłam różnego koloru posypkę – ten efekt mnie zadowolił.
Powierzchnię już prawie gotowej ozdoby potraktowałam lakierem do włosów w dwóch celach:
a) aby brokat się nie sypał,
b) aby móc przykleić brokat do filcu bez śladów kleju.
Na brzegi wycinanki delikatnie wysypałam niewielką ilość brokatu, pilnując, by nie przywarło go za dużo do materiału.
Kokardkę z białej wstążki przykleiłam tak, by imitowała sznureczek choinkowej bombki.
Bardzo prosta do wykonania i ciesząca oczy kartka trafiła do mamy, jako element tegorocznego prezentu gwiazdkowego!

kartka2.jpg

❅❅❅

*przy tworzeniu każdej z kartek używałam kleju winylowego.
Mam nadzieję, że zainspirowani moimi wytworami postanowicie zrobić własną świąteczną kartkę. To nie tylko dobry dodatek do upominków i prezentów, ale także niezły element dekoracji!

Zuza 😉